Over de Kanjerketting
De Kanjerketting steunt kinderen met kanker en is een lichtpuntje tijdens de zware behandeling.
Het verhaal van de Kanjerketting van Joy loopt helaas niet goed af. Toch wil haar moeder het verhaal graag delen omdat de kralen haar dochter erg hebben geholpen
In 2012, aan het einde van het schooljaar van groep 6 kreeg Joy, destijds 10 jaar, ernstige pijnklachten bij haar heup. De pijn was zo heftig dat ze nauwelijks meer kon lopen. Ze schreeuwde het dan uit van de pijn. Na een bloedonderzoek bleek het Acute Myeloïde Leukemie (AML) te zijn. Op de eerste dag van de zomervakantie werd ze opgenomen in het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam voor behandeling.
Ze kwam in aanraking met de Kanjerkralen. Het was voor haar een soort dagboek om zo te vertellen wat ze allemaal had meegemaakt. Haar ketting werd behoorlijk lang. In december 2012 waren alle zware behandelingen klaar en was ze bij elkaar vele maanden opgenomen geweest. Daarna begon het traject met de vele controles. Joy was zo ontzettend blij dat ze weer naar school kon. Leren kon ze als de beste. Daarbij vond ze het ook heel fijn om weer met haar vriendinnen en klasgenoten om te gaan.
Ze wist heel goed dat de kans dat de AML terug zou komen het grootst was in de eerste twee jaar na de laatste chemobehandeling. Daarom was ze altijd erg gespannen voor en tijdens de controles. Twee jaar lang waren de bloeduitslagen altijd goed. Uiteindelijk kreeg ze ook de Bloemenkraal. Dat vierden we in Avifauna. Echter gebeurde na 25 maanden waar ze altijd zo bang voor was geweest. Ze kreeg weer pijnklachten aan haar heup. Haar angst werd bewaarheid, de AML was terug. Inmiddels was ze dertien jaar en zat ze in de brugklas van het VWO.
In januari 2015 werd ze weer opgenomen in het Sophia. Ze koos ervoor bij het recidief met een nieuwe Kanjerketting te starten. Daar kreeg ze diverse chemokuren als voorbereiding op een stamceltransplantatie in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC). Helaas sloegen de chemokuren niet goed aan. Het scenario was inmiddels erg slecht geworden. Ook een behandeling met het medicijn Mylotarg, om haar in remissie te krijgen, sloeg in eerste instantie niet goed aan, om haar in remissie te krijgen. Een tweede behandeling zorgde ervoor dat dit wel lukte.
Joy kon na vertraging door naar het LUMC, waar ze in mei de stamceltransplantatie kreeg.
Haar tweede Kanjerketting was inmiddels al langer dan de eerste, door alle complicaties die ze in Rotterdam had gekregen. Ook in het LUMC kreeg ze veel tegenslagen te verwerken zodat haar ketting alleen maar langer werd.
Uiteindelijk kwam in september 2015 het vreselijke nieuws dat de AML alweer terug was en dat er geen behandelingen meer waren. Ze stierf thuis op 6 oktober 2015. Dertien jaar en tien maanden is ze geworden. Joy kreeg een rood hartje als laatste kraal. Het vormt de punt van een tekst op haar graf.
Dimmie, moeder van Joy

Geef kinderen een lichtpuntje tijdens de zware behandeling