Blog Lisette: Wanneer heb ik vakantie?

Tot ik mij realiseer dat ik de komende week vakantie heb. Want Nina is namelijk op kamp met lotgenoten. Dat maakt dat mijn daginvulling er heel anders uitziet. De eerste dag ben ik alleen ontzettend van slag. Ik kan mijn draai niet vinden, ben somber en totaal onthand. En dat terwijl ik helemaal niets hoef! De broers van Nina zitten midden in hun toetsweek, maar regelen alles zelf. Manlief is aan het werk. Ik heb het huis voor mij alleen en ik kan gaan staan en gaan waar ik wil. Maar het lukt niet. Het lukt mij niet om de somberheid kwijt te raken en te ontspannen.

Oprecht genieten

Op naar dag twee. Ik heb een dagje Amsterdam gepland, alleen! Ik breng een bezoek aan het van Gogh museum. In de trein heen voel ik mij ongemakkelijk, net als in de rij voor het museum. Maar eenmaal binnen lukt het mij om te genieten van de schilderijen en te luisteren naar de audio die van alles verteld. Ik doe daarna nog een rondje langs het Rijksmuseum en geniet van muzikanten onder het gebouw. De akoestiek is geweldig en hun muziek ontroert mij. Daarna besluit ik lopend terug te gaan richting het centrum, genietend van de zon, de mensen op straat, de mooie geveltjes, de bruggen met de bloembakken eraan, de rondvaartboten in de grachten en strijk neer op een terras voor een lunch, alleen. Ik geniet oprecht en sluit mijn dag af met een wandeling door de winkelstraat, die opvallend rustig is voor Amsterdamse begrippen en eindig met het lekkerste ijs (vind ik) van Nederland. Moe, maar voldaan reis ik terug naar huis en heb al zin om lekker na het avondeten nog even met manlief in de tuin te zitten en te genieten van de avondzon.]

Maar dan word ik gebeld door het Prinses Máxima Centrum. Ik verstar, mijn hart gaat tekeer en voorzichtig neem ik de telefoon op.

Ik verstar

Maar dan word ik gebeld door het Prinses Máxima Centrum. Ik verstar, mijn hart gaat tekeer en voorzichtig neem ik de telefoon op. De arts aan de andere kant van de lijn vertelt wie zij is en zegt er meteen bij dat er niets ernstigs is. Maar ja, ze belt natuurlijk niet om te vragen hoe mijn dag in Amsterdam was.

Er is een kindje met waterpokken op het kamp en nu is het aan haar om alle dossiers van deelnemende kinderen te bekijken of er actie ondernomen moet worden. Ze heeft wat vragen over het dossier van Nina. Ik praat de arts bij, waarna zij aangeeft te moeten overleggen of er bij Nina actie ondernomen moet worden. Want Nina heeft nog nooit waterpokken gehad. Ze heeft wel tweemaal antistoffen toegediend gekregen, maar haar antistoffen in haar lichaam blijven te laag.

Nooit zonder papa of mama

Ondertussen heb ik manlief bijgepraat en staan wij in de startblokken om actie te ondernemen. En een uur later zitten wij in de auto op weg naar het Jeroen Bosch Ziekenhuis, op twee uur rijden van ons huis. Wij geven onze aankomsttijd door aan de leiding van het kamp en die zorgen ervoor dat Nina er op datzelfde tijdstip ook is. Want wij hebben Nina beloofd dat zij nooit zonder papa of mama in het ziekenhuis iets zal ondergaan.

In het ziekenhuis moet Nina twee injecties krijgen om haar te beschermen tegen de waterpokken op dat moment. Gelukkig zijn er hele lieve zusters in het shared care ziekenhuis, volgen er wel duizend knuffels en krijgt Nina een kleine beloning.

“Eindelijk de Shared Care kraal” zegt ze.

Eindelijk de Shared Care kraal

Ook krijgt Nina Kanjerkralen voor aan haar Kanjerketting. “Eindelijk de Shared Care kraal” zegt ze. Daarna volgen nog een paar hele dikke knuffels voor Nina weer terug gaat naar het kamp, waar zij het ongelofelijk naar haar zin heeft en wij richting huis. Het is inmiddels 22.00 uur en we zien de zon vanuit de auto ondergaan. Om middernacht stappen wij thuis in ons bed. Slapen lukt niet, ik sta aan en het duurt een tijd voordat dat gevoel zakt en ik in een onrustige slaap val.

Het laat weer zien hoe kwetsbaar Nina is, hoe veel zorg zij nodig heeft en hoeveel zorgen het ons als ouders geeft. Maar dat dagje Amsterdam pakt niemand mij weer af en het Jeroen Bosch Ziekenhuis kan, op de bingo kaart met alle ziekenhuizen die Nina al bezocht heeft, afgestreept worden.

Lisette, mama van Nina